De kracht van woord | Aangenaam, ik ben Ish | Review

4 oktober 2018 – Donderdagavond. Normaal was ik van plan om die avond niets te doen. Tot ik op Facebook een oproep zag voor kaarten van de voorstelling Aangenaam, ik ben Ish. 

Het blogbericht/de review die je nu gaat lezen schreef ik ondertussen al meer dan een half jaar geleden net na de geziene voorstelling. Om, ook voor mezelf, onbekende redenen heb ik mijn review nooit online gezet. Na een tijd werd het ook niet meer relevant om te posten omdat er geen voorstellingen meer waren. Naar aanleiding van onderstaande tweet van Ish deel ik nu de review omdat het wel weer relevant is. Er komen nog twee laatste voorstellingen aan in september van dit jaar. Ik zou je zeker aanraden om er over na te denken om te gaan. Waarom? Dat lees je hieronder. Tickets kan je hier kopen.

Ik vertrok naar de voorstelling met een dubbel gevoel. Ik had al eens opgezocht over wat het ging gaan maar had toch nog veel vragen. Wat zou ik te zien krijgen? Zou het 100 minuten gebabbel zijn? Zou hij dansen? Over wat zou hij spreken? Heel wat vragen in mijn hoofd maar toch sprak de voorstelling mij aan.

Mijn eerste herinnering van Ish was in de jury van So You Think You Can Dance, waar hij absoluut mijn favoriet jurylid was. Ik wist dat hij nu boeken schreef en keek er al lang naar uit om er eens een te lezen maar vond nooit de tijd om een boek van hem aan te kopen. Ik zag hem ook bezig in programma’s zoals Terug naar Eigen Land en Dance Around the World. Wat hij mij op die donderdagavond zou vertellen wist ik niet. Het mysterie daarnaar sprak me dus wel aan.

De voorstelling ging door in de 30CC Schouwburg in Leuven. Mooie zaal, alleen het spijtige was dat wij vrij schuin op het balkon zaten. Er viel dus een deel van het podium buiten ons gezichtsveld. Heel jammer want de opening van de show gebeurde daar waar wij het niet konden zien. Ik moest dus volledig vertrouwen om mijn gehoor. En mijn gehoor werd zeker aangesproken door de ondersteunende klanken van Another String Quartet. Zij gaven alles wat Ish zei een mooie muzikale ondersteuning, een extra dimensie, een gevoel.

Wat Ish allemaal vertelt in zijn voorstelling hou ik liever voor mezelf. Je moet het vooral zelf ontdekken, uit zijn mond horen om het gevoel mee te krijgen. Enkele kernwoorden uit de voorstelling die ik onthouden heb zijn: een waterpistool, IS, schaamte, vooroordelen,.. en ga zomaar door.

Ikzelf zou zeker nog eens willen luisteren naar wat hij kwijt wil. Ik was spijtig genoeg die avond ook een beetje moe en was niet met elke verhaallijn even goed mee. Dat kan ook liggen aan het feit dat hij soms uit mijn gezichtsveld was en ik de emotie op zijn gezicht niet kon lezen. Een goede aandacht heb je echt nodig bij de voorstelling en die verdient hij ook. Want raken doet hij. En die emotie bereikt niet alleen het publiek maar ook hemzelf. Hij stelt zich helemaal open, praat over wat hem gemaakt heeft tot wat hij nu is en durft daarbij zijn emoties de vrije loop te laten. Via woord, via dans, via muziek en met de nodige humor.

Dat hij een mooi mens is blijkt ook na de voorstelling wanneer hij de tijd neemt om iedereen die wil te woord te staan. Zo ging ik naar huis met een boek dat ik al lang wou lezen, gesigneerd door de schrijver himself en met allemaal levenslessen om over na te denken.

 

Lots of Love,
SG 💖 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s